ဘုရားလောင်း ရွှေဖျံမင်း

ဘုရားလောင်း ရွှေဖျံမင်း

ရှေးသောအခါက မြစ်ကြီးတစ်စင်း၏ ကမ်းပါး၌ ရွှေရောင်တောက်ပြောင်သော အမွေးအတောင်များဖြင့် လှပစွာ အရောင်ဆန်းနေသည့် ဖျံတစ်ကောင် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုဖျံသည် သီလ၊ သမာဓိနှင့် ပြည့်စုံပြီး မြစ်အတွင်း၌လည်းကောင်း၊ ကမ်းပေါ်၌လည်းကောင်း ကျင်လည်ရာ၌ အလွန်အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်သည်။ ဘုရားလောင်းဖြစ်တော်မူသော ထိုရွှေဖျံမင်းသည် အလွန်အသိဉာဏ်နည်းသည်။ သူ၏ သနားကရုဏာစိတ်သည် အတိုင်းထက်အလွန်ပင်။ မြစ်ကို ဖြတ်ကူးလိုသော ခရီးသည်များ၊ ကုန်သည်များအား အမြဲကူညီတတ်သည်။ တစ်နေ့သောအခါ၊ မြစ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ကမ်းသို့ ကူးခတ်လိုသည့် လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ရောက်လာသည်။ သူတို့သည် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲ နွမ်းလျ terlihat။ အချို့မှာ ကလေးငယ်များ၊ အချို့မှာ သက်ကြီးရွယ်အိုများ ပါဝင်သည်။ ရွှေဖျံမင်းသည် သူတို့၏ အခြေအနေကို မြင်တော်မူသောအခါ စိတ်တော်ထဲ၌ အလွန်ပင် သနားတော်မူသည်။ “အို... ဒီလူသားလေးတွေ ဘယ်လိုများ မြစ်ကို ဖြတ်ကူးကြပါ့မလဲ။ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေကလည်း ပင်ပန်းဆင်းရဲလွန်းလှချည်လား” ဟု တွေးတော်မူသည်။ ထို့နောက် ဘုရားလောင်း ရွှေဖျံမင်းသည် မည်သူ့ကိုမျှ အသိမပေးဘဲ မြစ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး ဒေသသို့ ကူးခတ် သွားတော်မူသည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူအုပ်ကြီးအား ကမ်းတစ်ဖက်သို့ အရောက်ပို့ဆောင်ရန်ပင်။ ထိုအချိန်၌ ကမ်းပေါ်တွင် ရေနစ်နေသော လူတစ်ဦး၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားရသည်။ ထိုအော်ဟစ်သံကို ကြားရသောအခါ ဘုရားလောင်း ရွှေဖျံမင်းသည် လျှင်မြန်စွာ ကူးခတ်သွားတော်မူသည်။ ထိုလူမှာ မတော်တဆ ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ရေထဲ၌ ရုန်းကန်နေရင်းမှ ကမ်းသို့ ကပ်ခွင့်မရဘဲ အားကုန်ခမ်းတော့မည်။ ဘုရားလောင်း ရွှေဖျံမင်းသည် အလွန်ပင် ကြင်နာစွာဖြင့် ထိုလူကို မြင်တော်မူသည်။ “အို... မင်းခမျာ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲကွယ်။ ငါ့ကို ကိုင်ထားနော်။ ငါ့ကျောပေါ်တက်” ဟု ဖျံမင်းက အော်ဟစ်တော်မူသည်။ ထိုလူသည် ရွှေဖျံမင်း၏ ကျောပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ ဖျံမင်းသည် အလွန်ပင် ခက်ခက်ခဲခဲ ကူးခတ်၍ ထိုလူကို ကမ်းသို့ အရောက်ပို့ပေးလိုက်သည်။ ကမ်းသို့ ရောက်သောအခါ ထိုလူသည် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် “အို... ဘုရားလောင်း ရွှေဖျံမင်း... မင်းရဲ့ သနားကရုဏာစိတ်က ဘယ်လောက် ကြီးမားလိုက်တာလဲ။ ငါ့ကို ကယ်တင်ပေးလို့ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘုရားလောင်း ရွှေဖျံမင်းသည် “အချင်း... မင်းကို ကူညီရတာ ငါ့ရဲ့ ဝမ်းမြောက်မှုပဲ။ နောက်ကို သတိထားနော်” ဟု ပြန်လည် မိန့်ကြားတော်မူသည်။ ထို့နောက် ဘုရားလောင်း ရွှေဖျံမင်းသည် ထပ်မံ၍ လူအုပ်ကြီးအား မြစ်ကို ဖြတ်ကူးရန် ကူညီတော်မူသည်။ တဦးပြီးတဦး ကမ်းတစ်ဖက်သို့ အရောက်ပို့ဆောင်ပေးသည်။ လူအုပ်ကြီးသည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ပြီး ရွှေဖျံမင်းအား ကျေးဇူးတင်စကားများ ပြောဆိုကြသည်။ “အရှင်ဘုရား... အရှင်ဘုရားရဲ့ ကရုဏာစိတ်ကြောင့် ကျုပ်တို့ အသက်တွေ ချမ်းသာရပါတယ်” ဟု သူတို့က ပြောကြသည်။ ဘုရားလောင်း ရွှေဖျံမင်းသည် သူတို့အား “ဒီလို ကူညီရတာ ငါ့ရဲ့ တာဝန်ပဲ။ နောင်မှ သတိနဲ့ နေကြ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ သို့ဖြင့် ဘုရားလောင်း ရွှေဖျံမင်းသည် ထိုနေ့၌ လူအုပ်ကြီးအားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ စွန့်ကျက် ကူညီမှုသည် ကြီးမားသော ကျေးဇူးတရားကို ထားရစ်ခဲ့သည်။